2026, Güçlü The Campervan, Geziler Ve Yaşam Güncesi...

[yugun]

Eşim benim kampçılık hobimi pek sevmiyordu. Kamplarıma da gelmedi zaten. Düzenlediğim kampların çoğuna yalnız ben katılırdım. Eşimin senelerce ataması olmadı. Eğer olsaydı biz de iyi bir gelire sahip olacaktık. Ama olmadı arkiler. Bu evlilik de geçim sıkıntıları arasında elimden kayıp gitti.
Şimdi ben yalnız bir adam ve yalnız bir kampçıyım... Bir kampın bir köşesindeki yerimde yine yapabildiğim kadarı ile karavancılığımla ve kampçılığımla mutluyum.

 

[yugun]

Eşim bir yuva bir çocuk istiyordu ama ben karavan sevdasındaydım. Kendimi suçlamıyorum arkiler. Bu da benim fıtratım. Ben bir kampçı gezgin olmayı çoktan seçmiştim. Zaman içinde eşimin ailesi de beni paramı çar çur etmekle suçlamıştır herhalde. Ama olsun ben bugün bile kendi ÇELEBİ'mi yapmaya girişmemden asla pişman değilim arkiler. O benim ilk gezen evim ve onun sayesinde çok şeyler öğrendim.

 

[yugun]

Dediğim gibi eğer eşim atansaydı her şey bizim için çok farklı olacaktı belki. Olmadı arkiler. En sonunda biz de anlaşarak ve isteyerek yollarımızı ayırdık.

 

[yugun]

Bu akşam evdeki geçmişten kalan yarın şişe şarabı götürdüm. Ben şizofren hastasıyım. Teknik manada bir akıl hastasıyım. O yüzden dini inanç bana zorunlu değil. Şarabımı rahat rahat içerim.

 

[yugun]

Kampçılık benim hobim ve hayatta beni en çok mutlu eden şey arkiler. Ama tabii ki kendi imkanlarımın da dışına çıkmadan bu işi yapmam gerekiyor. Ben bedava kampçılık sevmiyorum. Ücretini ödediğim bir kampta takılmayı severim. Benim sevdam böyle.

 

[yugun]

Arkiler,

Çelebi'mi bir taraftan üretip bir yandan kamp yerlerinde onunla boy gösterirken babam kanser oldu ve hayatım birdenbire değişti. Eşim de aynı anda boşanmak isteyince ben de ister istemez depresyona girdim ve bu durum şizofreniye kadar da gitti.
Ama şimdi çok daha iyiyim arkilerim. Ama hayatta yaptığım evlenme hatasını asla bir daha tekrarlamam. Ben özgür ruhlu birisiyim. Yalnız olmam lazım.

 

[yugun]

Erkek yada Kadın kendine yetebilen insanlarla arkadaş olabilirim. Bu arkadaşlık karşı cinsten de olabilir. Ama ben asla artık bir daha evlenmeyeceğim. Bunu kafama böyle koydum arkilerim.

 

[yugun]

İşte yanlız kampçı Yücel Hoca'nın hikayesi böyle...

 

[yugun]

Yine de ben Yücel HOCA olarak hayallerimi gerçekleştirdim ve sadece kendi emeğim olan çelebi'mle çok güzel kamplara ve çok güzel dostluklara vesile olan çok güzel buluşmalara imza attım.
Benim düzenlediğim kamplara hem vosvosçular, Hem offroadcılar, Hem de kamp ve karavancılar katıldılar. Kendimi bu dostların hepsi arasında alabildiğime rahat ve özgür hissettim. Hepsine özel teşekkürlerimle. Hepsi de çok güzel ve değerli insanlar arkilerim.

 

[yugun]

Benim hikayem bitmedi. Belki bir kampın bir köşesinde kitaplarımı okuyarak katılıyorum sizlere... Belki de bir gün gelip en çok gezenlerden birisi de ben olurum. Bunu gerçekten bilemiyorum. Ben öğretmenlik yapıyorum şu sıralar ve sabit yaşama neredeyse zorunluyum. Ama bir gün gelir belki ben de gezerim. Belki de en çok gezenlerden birisi ben olurum. Kim bilebilir ki?

 

[yugun]

Arkiler,

Güzel dostluklara neden olduk. İyi şeyler yaptık. Biz gerçek bir kampçı gezginiz. Dostluğumuzla ön planda olduk. Yer yer dostluğumuzu kötüye kullanmak isteyenler oldu. Hiç de bize tahmin ettikleri gibi bir kötülük yapamadılar. Biz istediğimiz gibi özgür olmaya ve dilediğimiz gibi yaşamaya her zaman için devam ettik.

 

[yugun]

Arkiler,

Ben bizim Güzelyalı'daki sokağımızda bir BAŞOĞLU çekme karavanı görüp ona aşık olduktan sonra başladı karavancılık hikayemiz bizim. En fazla ortaokul yıllarımızdır. Biz gerçek bir karavancıyız. Taa en başından itibaren bu sevda bizim içimizde vardı. Şimdi sevdiğimiz hayata bir şekilde devam ediyoruz.

 

[yugun]

Biz hiç kuşkusuz gerçek bir kampçı ve karavancıyız arkiler...