2026, Güçlü The Campervan, Geziler Ve Yaşam Güncesi...

  • Konuyu Başlatan: Konuyu başlatan yugun Tarih:
  • Başlangıç tarihi Yazılan Cevaplar:
  • Cevaplar 783
  • Okunma Sayısı: Görüntüleme 21,083
Bu akşam okumuyorum. Pazar gecesi benim için haftaiçi sayılır. Yarın erken kalkılacak bir gün. Okuduğum zaman akşam nasıl bitiyor, Zaman nasıl gelmiş geçmiş anlamıyorum. Bu nedenle haftaiçleri pek okumuyorum. Radyodan hafif JOYFM ezgileri dinleyerek çay kahve içip bilgisayarda forumda takılarak geçiriyorum zamanımı...
 

Etiketler
Artık bir kuşum var,

Kuşum bazen kafesin altında durup beni acaba ölecek mi diye korkutuyor bir iki gündür. Bir hayvanımın ölmesini hiç sevmem ve istemem. Hayvan bile olsa insan ona bir can olarak bağlanıyor. Bir bağ kuruyor o canlıyla...
 



Yok arki, ben karavanımı hiçbir yere terk etmem. O ücretini ödediğim benim hakkım olan kampın köşesinde duracak...
Kirazdibi'ne daha çok giderim zaman içerisinde. Güçlü ve iyi bir termos güzel bir etkinlik yapmaya yetiyor. Yakınlarda başka göletler de var. Daha ben keşif yapmadım. Ama bu göletlerin çevresinde hazır yapılmış bir piknik alanı yok. Bakir durumdalar.
Kirazdibi'de piknik masaları var. Bugün sertçe esen rüzgara rağmen neredeyse bütün masalar doluydu. Halkın ilgisi de güzel buraya...
Orayı biliyorum bir iki sefer gitmişliğim var
 






Arkadaşlar,

Yıllarca profesyonel olarak öğretmenlik yaptım. Kendi kişisel menkıbemi anlatmaya dilim döner mi acaba? Yada kampçılık konusunda mı bir kitap hazırlasam? Hangi öykümü anlatsam... Kafamda bir proje olarak beliren net bir şey de yok. Sevgi'yi anlatmaya çalışan bir kitap yazabilirim belki. Bir öğretmenin sevgisini. Emeklilikte yapacak çoook işim var çook... Bir de karavanım LETAFET ile kasaba kasaba Türkiye'yi gezmek istiyorum. Her kasaba için ayrı bir yazı yazmak... Nasıl olur ama? Sağlığım el verecek mi acaba? Yada kendi sakin köşemde uslu uslu kitaplarımı okumaya devam edeceğim ama yıllarca hep okudum zaten, Biraz da yazsam güzel olmaz mı?
 

Masumiyet Müzesi'ni okumamışım. Dizi benim için orjinal ve bilinmedik bir hikaye.
Sahip olduğum PAMUK kitapları arasında Masumiyet Müzesi var,
Nasıl da okumamışım hayret... Diziyi izleyim diyedir.
Bir Pamuk dizisini kitabı okusam da izlerdim.
 



Arkiler kasaba kasaba gezme hayali için maddi durumun elvermesi şart. Sağlık şartları da var. Hayal sonuçta bunlar hayal kurmak insanı zevklendiriyor. Yine de sabit bir kampta kitap okumaya devam ederim sanırsam. Olsun bu da benim için pozitif bir haber. Emekliliğime ulaştığım her seçenek benim için pozitif. O günleri görecek miyim acaba?
 

njO21q_sSiQ1moTk&_nc_zt=23&_nc_ht=scontent.fesb3-1.jpg
 

ewZzPmkZg0UeHsh8&_nc_zt=23&_nc_ht=scontent.fesb4-2.jpg


Arkiler,

Ben kampçılık yaparken tanıştığım kampçı dostlarım arasında hep mutlu oldum. Kampçılık bana hep mutluluk kapısını açtı. 2010 Yılında Turgutlu İzcileri Kampında aldığım görev kampçılığımın en mutlu zamanlarıydı. İzci kampında olmak bana çok fazla zevk verdi kampçılık adına. Malesef böyle kamplarda görev almaya devam edemedim çünkü artık böyle kamplar yok. Olsun ben kendi dostlarımla düzenlediğim kamplarda ve dernek kamplarında yine mutlu bir Yücel Hoca profili göstermeye devam ediyorum çevremde. Benim gocunacağım hiçbir yönüm ve yanım yok. Bana başka insanlar sen şöylesin böylesin diye saldırmaya kalktı. Sonuçta istediğim gibi olabileceğimi de herkes görmüş oldu.
 

Kampçıdostlarımın olduğu yer benim asıl yerimdir arkiler. Ben olduğum yerle daima mutlu oldum. Öyle olmaya da devam ediyorum. Birinci sınıf insan değilsem değilim, hiç de önemli değil beni hangi sınıfa koyacakları. Bu birilerinin kendini farklıymış gibi göstermek adına insanlarla oynadıkları çirkin bir oyundan ibaret arkadaşlar. Bizim aslımız yaptığımız iştir. Biz kampçıyız arkiler...
 

Bazı insanların kasıtlı olarak çirkin yaklaşımlar sergilemesine rağmen kimse gerçek kampçılığa ve gerçek kampçılara hiçbir halt yapamadı. Kampçılık çok farklı gruplarla farklı farklı şekillerde yaşatılmaya devam ediyor arkiler. Toplubirlik etkinlik düzenleme eleğini bir kenara astım. Bu işi bitirdim Artık gençler yapsın. Ben sevdiklerime istediklerime katılırım sadece. Çoğunlukla da zaten sadece ya derneklerimin etkinliklerine yada kendi arkadaş grubumla olan etkinliklere katılıyorum. Katıldığım yerlerdeki dostlarım beni bilirler...
Bunun dışında zaten kendime ait bir kampın köşesi her istediğimde emrime amade. Alem buysa KRAL benim arkiler...
 



31122011756.jpg


Yücel GÜNDÜZ'ün ilk gözağrısı olan ÇELEBİ isimli karavanı, Kendi deyişiyle yüz bin liralık karavanı gerçek bir kendinyap projesi olarak yapılmıştır ve tam anlamıyla "YERLİ ve MİLLİ" dir.

Çelebi izci kampında....jpg


Turgutlu İzcileri Yaz Kampı 2010... Hey gidi genç Yücel HOCA... En güzel yıllarım.
 

Gezenbilir bilgi kaynağını daha iyi bir dizin haline getirebilmek için birkaç rica;
- Arandığında bilgiye kolay ulaşabilmek için farklı bir çok konuyu tek bir başlık altında tartışmak yerine veya konu başlığıyla alakalı olmayan sorularınızla ilgili yeni konu başlıkları açınız.
- Yeni bir konu açarken başlığın konu içeriğiyle ilgili açık ve net bilgi vermesine dikkat ediniz. "Acil Yardım", "Lütfen Bakar mısınız" gibi konu içeriğiyle ilgili bilgi vermeyen başlıklar geç cevap almanıza neden olacağı gibi bilgiye ulaşmayı da zorlaştıracaktır.
- Sorularınızı ve cevaplarınızı, kısaca bildiklerinizi özel mesajla değil tüm forumla paylaşınız. Bildiklerinizi özel mesajla paylaşmak forum genelinde paylaşımda bulunan diğer üyelere haksızlık olduğu gibi forum kültürünün kolektif yapısına da aykırıdır.
- Sadece video veya blog bağlantısı verilerek açılan konuların can sıkıcı olduğunu ve üyeler tarafından hoş karşılanmadığını belirtelim. Lütfen paylaştığınız video veya blogun bağlantısının altına kısa da olsa konu başlığıyla alakalı bilgiler veriniz.

Hep birlikte keyifli forumlar dileriz.


GEZENBİLİR TV

Abone Olun

GEZENBİLİR'İ TAKİP EDİN

Forum istatistikleri

Konular
105,095
Mesajlar
1,533,069
Kayıtlı Üye Sayımız
167,001
Kaydolan Son Üyemiz
cagliaria

Çevrimiçi üyeler

SON KONULAR



Geri
Üst