Selanik Ve Kuzey Yunanistan (2024)

[oralakbas]

7 Nisan 2024, Pazar

Gece rahat geçti. Sabah Büyük Prespa kıyısındaki Psarades köyüne doğru yola çıktık; 27 km mesafede. Yol her yerinde ayrı güzellikler sergiliyor. Köye yakın son 7 km’de çok dik ve virajlı bir yola girdik, çok sıkı bir yokuşu çıktık ve indik… ama bazı seyir noktalarında manzaralar nefes kesici.

 

[oralakbas]

Psarades köyü ince uzun bir koyun bir tarafına, hafif bir yamaca kurulmuş. Kıyıdaki düzlüğe park ettik (40.828795, 21.030551). Etraf çayırlık; köyün inekleri otluyor, arada gelip toslayanlar oldu

Güzel taş evler var. Köy boyunca manzaralı bir terasta sıra sıra tavernalar, kafeler var. Önce bu küçücük yerleşimde bu kadar tesis çok değil mi? diye düşünürken, az sonra tur otobüsleri geldi, gelenler tesisleri doldurdular. Köyün iskelesinden isteyenlere kısa tekne turları da kalkıyormuş.

Öğleden sonra rüzgâr çıktı; çok toz kaldırıyor, zaman zaman karavanı sallıyordu. Neyse ki akşam dindi.

 

[oralakbas]

8 Nisan 2024, Pazartesi

Geceyi iyi geçirdik. Sabah Florina’ya doğru yola çıktık; 37 km yolumuz var. Yol dar bir suyolunu ve vadiyi izliyor, sakin… pek az araçla karşılaşıyoruz. Bir tırmanışın ardından güzel bir köyü (Pisoderi), az sonra da bir kayak merkezini (Vigla) geçtik; güzel tesisler vardı. Kışın burası popüler bir bölge olmalı. Bir seyir terasında durduk; vadi giderek genişliyor ve ufukta Florina da görünüyor. Derken yolun devamında geçişi tamamen kapatmış, trafiği bir tali yola vermişler. Muhtemelen heyelan ya da tadilat… bu, yolumuzu neredeyse 20 km uzattı. Neyse ki manzaralar güzeldi… Güzel bir köy, büyük çiftlikler, ağıllar geçtik

 

[oralakbas]

Florina’ya varınca tren istasyonunun yanında park ettik (40.780944, 21.414378); isteyenler için gecelemeye de uygun.

Florina çok güzel bir yerleşim. Bazı sokak aralarında tozlu vitrinleriyle işletilememiş, kapatılmış birçok dükkân görmek biraz terk edilmiş kasaba duygusu verdiyse de şehrin ortasından geçen nehir (Sakoulevas) canlılık kaynağı olmuş; etrafında güzel kafeler, tavernalar var ve gün ortasında hemen hepsi doluydu. Biz de güzel bir öğlen yemeğinden sonra kahvelerimizi bu neşeli yerde içtik, sonra Edessa’ya doğru yola çıktık.

 

[oralakbas]

Edessa (Vodina) adeta sular şehri… içinden hemen her yerinde irili ufaklı şelaleler yaparak bir nehir geçiyor. Şehir bir taraçada duruyor gibi ve su en sonunda şelaleler halinde dökülüyor. Taraçadan bakınca doğuda, gözalabildiğine bir ova uzanıyor… yemyeşil, çok güzel bahçelerle, bağlarla dolu görünüyor.

Edessa şelaleleri Balkanların en büyüğü ve Avrupa’da kentsel bir alanın içinde olan yegâne şelalelermiş. En büyüğü Karanos Şelalesi (yüksekliği 70 m) adını şehrin kurucusu Makedon Kralı Karanos’dan almış. Döküldüğü kayalıklar efsaneye göre “Tanrının göğe yükselmek için kullandığı basamak” diye bilinirmiş

p4n’den peylediğimiz, büyük şelalenin döküldüğü yere yakın otoparka yerleştik (40.804061, 22.055155). Ücretsiz. Popüler bir konum olduğu için yer bulacağımızdan emin değildik, ama neredeyse boştu. Yazın yer bulmak mümkün olmayabilir. Burası büyükçe bir belediye parkının yanında; çok temiz ücretsiz WC’si var.

Hemen çevreyi dolaşmaya çıktık. Terasları, merdivenleri inip büyük şelaleyi ve arkasındaki mağarayı gezdik.

 

[oralakbas]

Sonra şehir merkezine yürüdük. Küçük şelalecikler havayı su kokusuyla dolduruyor. Adım başı yolumuza ulu çınar ağaçları çıkıyor; birkaç yüzyıllık olsalar gerek. Bazılarının altında güzel kafeler var, kalabalıklarla dolu. Dönerken restore edilmiş Osmanlı mimarisi evlerin olduğu bir mahalleden geçtik.

Akşam çökünce otopark tamamen boşaldı. Geceyi burada geçireceğiz. Bir süre etrafımızda gürültü yapan gençler de gidince büyük şelalenin çağıltısını duyar olduk

 

[oralakbas]

9 Nisan 2024, Salı

Edessa’da kaldığımız parkyerinde gecemiz rahat geçti. Hava şansımıza iyi gidiyor, güneşli Doğuda ova güneşin altında çok güzel görünüyor.

Kahvaltıdan sonra bu kez de şelaleyi çevreleyen tematik parkı gezmeye gittik… fotoğraflarımızı çektikten sonra Edessa’dan ayrıldık.

 

[oralakbas]

Yolumuzun üzerindeki Lefkadia’da antik Makedon mezarlarına uğrayıp sonra Selanik’e gitmeyi planlıyoruz.

Yol bizi önce o güzel ovaya indirdi. Tomtom’un navigasyonu kestirme yolları tercih edince bahçelerin, tarlaların arasına dalmış bulduk kendimizi. Neyse ki mezarlara mesafemiz fazla değildi.

Rehber kitap Lefkadia’daki dört antik mezarın sakin bir tarım arazisinde yer aldığını yazıyor. Gerçekten de ekili arazilerin ortasında, ağaçlık ve yanında çeşme olan bir düzlüğe geldik. Burası Yargıç Mezarı ya da diğer adıyla Büyük Mezar denilen mezarın otoparkı imiş; oraya park ettik (40.654477, 22.136778).

Ziyaret ücretsiz. Bizi girişte karşılayan görevli kadın mezara girmemize eşlik etti ve anlattı: 1954’te bir yol yapımı sırasında tesadüfen bulunmuş. MÖ 4. yüzyıl sonuna tarihlenmiş; Büyük İskender’in komutan arkadaşlarından birine ait olduğu düşünülüyormuş. Cephe duvarlarındaki fresklerde Hades’te yargıçlık yapan Aiakos ve Rhadamanthys betimlendiği için bu ad verilmiş. Mezar hangar kapısı gibi büyük bir kapının ardında… restore edilmiş ve iyi korunuyor; içeride çok kısık bir aydınlatma var, ama çizimler görülebiliyor. Görevli, yakındaki (yaklaşık 200 m) diğer mezarı da görmek istersek arkadaşının bizi götüreceğini söyledi. Oraya da gittik. Bir kadına ait olduğu düşünülüyormuş; Anthemion Mezarı ya da çiçek desenleriyle süslü çatısından ötürü Çiçek Mezarı diye anılırmış. Diğer iki mezar uzakta ve ziyarete kapalılymış. Buradakileri görebildiğimiz için memnun, ayrıldık. Hazır gelmişken yolumuzu biraz değiştirip yine bahçelerin arasından -bölgede araziye yayılmış haldeki antik Mieza’nın kalıntılarından kısmen meydana çıkarılmış olan- antik tiyatroyu da görmeye gittik.

 

[oralakbas]

Yolda biraz market alışverişi yapıp Selanik’e devam ettik. Bu kez p4n’den peylediğimiz diğer kampinge (Matzore Street Camping) gidiyoruz. Selanik’e girmeden çevre yolundan (Ring Road) ilerledik. Bir kısmında -büyük bir tadilat nedeniyle- oldukça sıkışık bir trafik vardı. Kampingin konumunu Zampetas’a göre tarif etmek gerekirse, Zampetas’tan tam doğuya doğru 7 km düz bir hattan gidildiğinde, varılıyor. Son kaldığımız AA kampinge ise 3-4 km mesafede.

Matzore kampinge varınca ilk izlenimimiz bir yol üstü kır kahvesi barakasının ardında salaş, sahipsiz gibi görünen bir yer oldu. Yoldan hafif yüksek, taraçalı bir yer… birkaç karavan var. Etrafta kimse yok gibi. Kapıda bir resepsiyon da yok. Demir kapıyı açıp girsek mi diye düşünürken sahibi olduğunu tahmin ettiğimiz, orta yaş üstü kır saçlı biri geldi… plakayı görür görmez gülümseyerek, Türkçe “merhaba” diyerek karşıladı bizi. Adının Hristo olduğunu, anne-babasının Bafra’dan geldiğini öğrendik. Daha iyi Türkçe bilmediği için biraz mahcup, eşinin daha iyi bildiğini söyledi

Hristo yerleşeceğimiz yeri gösterdi. Zemin toprak, çakıl… bazı kısımlarında takoz ile seviye ayarı yapmak gerekiyor. Geceliği 10€; elektrik alırsanız artı 3€ daha. WC-banyo, iki çamaşır makinesi, WC tank boşaltma yeri, gri su atık yeri var. Çamaşır yıkamak bedava. Kır kahvesi gibi gördüğümüz yer bir ‘kantina’; konteynerden yapılmış bir mutfağın etrafı şeffaf tente ile kapatılıp salon haline getirilmiş, ama -sonra defalarca deneyimlediğimiz üzere- çok lezzetli hamburgerler, köfteler yapan keyifli bir yer. Etrafta küçük çardaklar altında ahşap masalar da var. Yakındaki, 250 m mesafedeki Ag. Paraskevi mahallesine yürümek, market, fırın alışverişi vb yapmak mümkün.

Hemen gri atık tankımız boşaltıp yerleştik (40.484042, 23.044368). Belediye otobüsü önümüzden geçiyor ve otobüs durağı var. Kantinde otobüsün başduraktan kalkış saatleri çizelgesi asılı; otobüs 12-15 dk sonra bu durakta oluyormuş. Artık Selanik turumuza kaldığımız yerden devam edebiliriz. Gece geç bir saatte bile dönebiliriz Kısacası ilk andan itibaren burayı seveceğimizi hissediyoruz

 

[oralakbas]

10 Nisan 2024, Çarşamba

Yola yakın olmamıza rağmen yol gürültüsü algılanmıyor; gece oldukça sakin ve rahat geçti.

Sabah 10.15 otobüsünü yakalamak istiyoruz… 87A geldi, aktarma istasyonu İKEA’da indik; oradan 2 veya 3 no.lu otobüslerden biri ile şehir merkezine gidiliyor. Yolculuk trafiğin durumuna göre bir saatten biraz uzun sürebiliyor. Selanik merkezde karavanı park etmenin bize sıkıntı vereceğini düşündüğümüzden bu süreleri göze alıyoruz.

Arkeoloji müzesine en yakın durakta indik.

Çok güzel düzenlenmiş bir müze; kişi başı 8€ verdik (fiyat bugün değişmiş olabilir), 3 saate yakın gezmişiz. Müzenin -aralarında Selanik’in çok yakınındaki Evropos’da bulunan MÖ 3. yüzyıldan bir altın bileziğin de olduğu- Makedon altınları koleksiyonu çok etkileyici.

 

[oralakbas]

Müzedeki en ünlü parçalardan biri Derveni Krateri adı verilen büyük bronz şarap karıştırma kabı… mezar kazısında sahibinin diğer değerli eşyalarıyla birlikte bulunmuş. Diğeri ise Selanik’in güneyindeki Petralona mağarasında bulunan ve 200.000 yıl öncesine tarihlenen bir insan kafatası; Homo erectus ile Homo sapiens arasında geçiş formu olduğu tahmin ediliyormuş.

 

[oralakbas]

Müze hayli kalabalıktı ve dikkat çekici sıklıkta Türkçe konuşan gruplarla, ailelerle karşılaştık. Sonra hatırladık ki bugün Ramazan bayramının ilk günü ve Türkiye’den gelen çok turist olmuş. Sonradan bunun sosyal medyadan yorumlarına da rastgeldik… Millet Bodrum’a, Antalya’ya göre bariz ucuz olduğunu düşünerek Yunanistan rotalarına çok rağbet etmişler.

Arkeoloji Müzesinden sonra yakındaki Bizans Müzesine de gittik, ancak yetişememişiz, 15.30’da kapanıyormuş. Sonra geliriz deyip şehre doğru yürüdük; Ladadika bölgesine, Modiano Çarşısına, Ayasofya Meydanına… yine epeyce dolaştık.

Bu arada hava hayli ısındı, kıyafetlerimiz fazla geldi Kampinge döndüğümüzde hava kararmış biz de yorgunluktan bitmiştik. Hristo’nun yerinde atıştırmalık hafif bir şeyler ve buz gibi biralar ile kendimize geldik

 

[oralakbas]

11 Nisan 2024, Perşembe

Dünkü yorgunlukla birlikte, hala tam olarak atlatamadığımız enfeksiyonun da etkisiyle gece biraz rahatsız geçti O yüzden bugün karavanda kalmaya karar verdik. Biraz dinlendik, biraz temizlik, çamaşır vb. iş yaptık Selanik’te görülecek yerlerin bir listesini çıkardık.



12-13 Nisan 2024, Cuma/Cumartesi

İki gün boyunca Selanik’te gezdik; hava, bahar havası, gezmek için çok idealdi. Liste epey uzun… erken kapandığı için Bizans Müzesini öne aldık.

 

[oralakbas]

Limandaki Fotoğraf Müzesini de gezdik. Küçük ama güzel bir müze; hem yerel hem de beynelmilel sergilere yer veriyorlarmış. Biz Yunanistan’ın dünya çapında ünlü olmuş bir kadın sanatçısı Nelly’nin (1899 Aydın doğumluymuş, 1919’da göç etmiş) sergisine denk geldik. Geçen yüzyılın başlarından etkileyici fotoğraflarla bir zaman tüneline girmek gibiydi. Kalan zamanımızda da Selanik’te girip çıkılmadık sokak bırakmayacak kadar dolandık