Selanik Ve Kuzey Yunanistan (2024)

[oralakbas]

7 Nisan 2024, Pazar

Gece rahat geçti. Sabah Büyük Prespa kıyısındaki Psarades köyüne doğru yola çıktık; 27 km mesafede. Yol her yerinde ayrı güzellikler sergiliyor. Köye yakın son 7 km’de çok dik ve virajlı bir yola girdik, çok sıkı bir yokuşu çıktık ve indik… ama bazı seyir noktalarında manzaralar nefes kesici.

 

[oralakbas]

Psarades köyü ince uzun bir koyun bir tarafına, hafif bir yamaca kurulmuş. Kıyıdaki düzlüğe park ettik (40.828795, 21.030551). Etraf çayırlık; köyün inekleri otluyor, arada gelip toslayanlar oldu

Güzel taş evler var. Köy boyunca manzaralı bir terasta sıra sıra tavernalar, kafeler var. Önce bu küçücük yerleşimde bu kadar tesis çok değil mi? diye düşünürken, az sonra tur otobüsleri geldi, gelenler tesisleri doldurdular. Köyün iskelesinden isteyenlere kısa tekne turları da kalkıyormuş.

Öğleden sonra rüzgâr çıktı; çok toz kaldırıyor, zaman zaman karavanı sallıyordu. Neyse ki akşam dindi.

 

[oralakbas]

8 Nisan 2024, Pazartesi

Geceyi iyi geçirdik. Sabah Florina’ya doğru yola çıktık; 37 km yolumuz var. Yol dar bir suyolunu ve vadiyi izliyor, sakin… pek az araçla karşılaşıyoruz. Bir tırmanışın ardından güzel bir köyü (Pisoderi), az sonra da bir kayak merkezini (Vigla) geçtik; güzel tesisler vardı. Kışın burası popüler bir bölge olmalı. Bir seyir terasında durduk; vadi giderek genişliyor ve ufukta Florina da görünüyor. Derken yolun devamında geçişi tamamen kapatmış, trafiği bir tali yola vermişler. Muhtemelen heyelan ya da tadilat… bu, yolumuzu neredeyse 20 km uzattı. Neyse ki manzaralar güzeldi… Güzel bir köy, büyük çiftlikler, ağıllar geçtik

 

[oralakbas]

Florina’ya varınca tren istasyonunun yanında park ettik (40.780944, 21.414378); isteyenler için gecelemeye de uygun.

Florina çok güzel bir yerleşim. Bazı sokak aralarında tozlu vitrinleriyle işletilememiş, kapatılmış birçok dükkân görmek biraz terk edilmiş kasaba duygusu verdiyse de şehrin ortasından geçen nehir (Sakoulevas) canlılık kaynağı olmuş; etrafında güzel kafeler, tavernalar var ve gün ortasında hemen hepsi doluydu. Biz de güzel bir öğlen yemeğinden sonra kahvelerimizi bu neşeli yerde içtik, sonra Edessa’ya doğru yola çıktık.

 

[oralakbas]

Edessa (Vodina) adeta sular şehri… içinden hemen her yerinde irili ufaklı şelaleler yaparak bir nehir geçiyor. Şehir bir taraçada duruyor gibi ve su en sonunda şelaleler halinde dökülüyor. Taraçadan bakınca doğuda, gözalabildiğine bir ova uzanıyor… yemyeşil, çok güzel bahçelerle, bağlarla dolu görünüyor.

Edessa şelaleleri Balkanların en büyüğü ve Avrupa’da kentsel bir alanın içinde olan yegâne şelalelermiş. En büyüğü Karanos Şelalesi (yüksekliği 70 m) adını şehrin kurucusu Makedon Kralı Karanos’dan almış. Döküldüğü kayalıklar efsaneye göre “Tanrının göğe yükselmek için kullandığı basamak” diye bilinirmiş

p4n’den peylediğimiz, büyük şelalenin döküldüğü yere yakın otoparka yerleştik (40.804061, 22.055155). Ücretsiz. Popüler bir konum olduğu için yer bulacağımızdan emin değildik, ama neredeyse boştu. Yazın yer bulmak mümkün olmayabilir. Burası büyükçe bir belediye parkının yanında; çok temiz ücretsiz WC’si var.

Hemen çevreyi dolaşmaya çıktık. Terasları, merdivenleri inip büyük şelaleyi ve arkasındaki mağarayı gezdik.

 

[oralakbas]

Sonra şehir merkezine yürüdük. Küçük şelalecikler havayı su kokusuyla dolduruyor. Adım başı yolumuza ulu çınar ağaçları çıkıyor; birkaç yüzyıllık olsalar gerek. Bazılarının altında güzel kafeler var, kalabalıklarla dolu. Dönerken restore edilmiş Osmanlı mimarisi evlerin olduğu bir mahalleden geçtik.

Akşam çökünce otopark tamamen boşaldı. Geceyi burada geçireceğiz. Bir süre etrafımızda gürültü yapan gençler de gidince büyük şelalenin çağıltısını duyar olduk